back to top
36.3 C
Bangkok

บทเรียนจากผึ้ง

Must read

“ผึ้ง” เป็นแมลงชนิดหนึ่งที่มีความสามารถในการผลิตน้ำหวานตามธรรมชาติจากละอองเกสรดอกไม้ ที่เราเรียกว่า น้ำผึ้ง อันเป็นอาหารที่หายากและมีราคาแพง ที่สำคัญผู้มีอาชีพในการแสวงหารังผึ้ง อาจถูกตำรวจจับในฐานะทำลายของป่าได้ และที่น่าสนใจอย่างยิ่งคือ การศึกษาการทำงานของผึ้ง สังคมของผึ้ง

ผึ้งจะทำรังอยู่บนกิ่งไม้ ภายใต้ร่มเงาของใบไม้ หรือกิ่งไม้ลำใหญ่ ๆ และอยู่ไม่ไกลจากแหล่งน้ำหวาน คือบรรดามวลดอกไม้ไม่มากนัก ผึ้งไม่เคยร่ำเรียนวิชาทหาร หรือรักษาดินแดนมาก่อนเลย แต่พวกเขาก็สามารถเลือกชัยภูมิที่ทำรังได้อย่างเหมาะสม รังของเขาจะถูกก่อสร้างเป็นโพรง กันเป็นช่อง ๆ ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกับคอนโดมิเนียมของเมืองเรานี้เอง ทั้งยังมีการจัดวางอย่างเป็นระเบียบ มีศิลปะเป็นรูปหกเหลี่ยมเท่า ๆ กัน ทั้ง ๆ ที่ผึ้งไม่เคยเรียนวิชาสถาปัตยกรรมมาจากไหน แต่ฝีมือก่อสร้างรังอย่างประณีตบรรจงและมีระเบียบ แสดงถึงการเป็นสถาปนิกระดับโลกทีเดียว ผึ้งไม่เคยเรียนการจัดองค์กร หรือการบริหารองค์กรเหมือนมนุษย์ แต่ผึ้งก็สามารถจัดโครงสร้างขององค์กรได้อย่าเหมาะสม ในผึ้งแต่ละรังจะมีนางพญาผึ้ง ผึ้งเพศผู้ และผึ้งงาน

นางพญาผึ้งจะเป็นประมุขของรังซึ่งรังหนึ่งจะมีผึ้งนางพญาตัวเดียวเท่านั้น เมื่อถึงวัยเกษียณอายุตามเวลา บ้างก็จะกำจัดลูก ซึ่งในรังหนึ่ง ๆ จะมีว่าที่นางพญาผึ้งรวมอยู่หลายตัว แต่ผู้ที่แข็งแรงที่สุดเท่านั้นจึงจะได้เป็นผู้ปกครองลำดับต่อไป ส่วนผู้ที่อ่อนแอกว่าจะถูกกำจัดออกจากรังไป นางพญาจะเป็นบุคลากรที่สำคัญที่สุดขององค์กรผึ้ง สมาชิกผึ้งทุกตัวในรังในรังจะยอมตายเพื่อพิทักษ์นางพญาและรังของพวกเขา

ส่วนผึ้งเพศผู้นั้น หน้าที่หลักก็คือ เมื่อเติบโตในวัยเจริญพันธุ์แล้ว จะไปผสมพันธุ์กับนางพญาผึ้ง เพื่อจะให้ผู้สืบสกุลฝูงใหม่ต่อไป แล้วตัวมันก็จะตายจากไป พวกผึ้งเพศผู้เกิดมาเพื่อทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายโดยธรรมชาติโดยไม่สามารถเกี่ยงงอน หรือปฏิเสธงานในหน้าที่นี้เลย

สำหรับผึ้งงานนั้น นับว่ามีบทบาทสำคัญยิ่งต่อการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์ ผึ้งงานจะทำหน้าที่ตั้งแต่งานบ้าน ปรนนิบัตินางพญา เป็นทั้งวิศวกรและกรรมกรในการสร้างรัง ทำหน้าที่เสาะแสวงหาแหล่งอาหาร โดยมันจะใช้ภาษาท่าทางในการสื่อสาร คือบินวนรอบ ๆ รัง เพื่อเป็นสัญญาณบอกให้เพื่อน ๆ รู้ว่าแหล่งอาหารอยู่ไกลออกไปเท่าใด อยู่ทางทิศไหน อยู่ในระดับสูงต่ำอย่างไร จากนั้นผึ้งหน่วยพิเศษก็จะบินไปหาละอองเกสรดอกไม้มาเป็นจำนวนนับพันซีชีจากการบินตัวละไม่ต่ำกว่าหมื่นเที่ยว หน่วยนี้นับได้ว่าเป็นหน่วยลำเลียงทาง อากาศชั้นยอด ไม่แพ้กองบินของกองทัพอากาศ เมื่อได้ละอองเกศรดอกไม้มาแล้ว จะมีผึ้งอีกพวกหนึ่ง รับช่วงในการสังเคราะห์ตามกรรมวิธีของโรงผลิตน้ำหวาน จนท้ายที่สุดก็จะได้น้ำหวานธรรมชาติ หรือน้ำผึ้งบริสุทธิ์ถึงขั้น กระทรวงอุตสาหกรรมผึ้งออกเครื่องหมายรับรองคุณภาพให้ทีเดียว

นอกจากผึ้งจะเป็นสัตว์ที่ขยันขันแข็ง รักพวกพ้อง และรักสงบแล้ว แต่ถึงคราวรบก็รบไม่ขลาดเช่นกัน เมื่อมีภัยมา ผึ้งงานทั้งหลายจะเข้าโรมรันศัตรูอย่างถวายชีวิต และเมื่อผึ้งต่อยคนหรือสัตว์อื่นไปแล้วก็จะเสียเหล็กในไปทำให้สูญเสียพลังงานที่มีอยู่ และจะตายในที่สุด

ความดีของผึ้งนั้นมีหลายอย่าง แต่ที่น่าเอาเยี่ยงอย่างคือ

หนึ่ง การทำงานเป็นทีม จึงจัดอยู่ในประเภทเดียวกับมด และปลวก การทำงานเป็นทีม มีคุณสมบัติพื้น ๆ ของความรักพวกรักพ้อง, สามัคคีกลมเกลียว, รู้จักหน้าที่ของตนเอง, ไม่เกี่ยงการงาน, ภัยมาก็ไม่หนี การทำงานเป็นทีมเหมาะกับการขายอย่างยิ่ง บริษัทใดที่ฝ่ายขายทำงานเป็นทีม จะเป็นบริษัทที่แข็งแกร่ง

สอง ความจงรักภักดีต่อสถาบัน เห็นได้จากการป้องกันรังผึ้งจนตัวตายและการมีนางพญาตัวเดียวในการทำงานขาย ต้องรักสถาบัน รักสินค้า รักผู้บริหาร และเพื่อนร่วมงาน จะทำให้มีเป้าหมายที่ชัดเจน ไม่บิดเบือน ไม่เปลี่ยนแปลง หากขาดความจงรักภักดีต่อสถาบัน ก็จะมีการเปลี่ยนบริษัทเปลี่ยนสินค้าในการทำงานขายอยู่บ่อย ๆ เป็นการสูญเสียเวลา สูญเสียประสบการณ์ และการฝึกฝนที่ทำมา และทำให้ต้องเริ่มต้นใหม่บ่อย ๆ จึงไม่มีโอกาสก้าวไปข้างหน้า เพราะต้องถอยมาที่เดิมอยู่ร่ำไป

สาม ความขยันขันแข็ง การจัดแบ่งงานอย่างเหมาะสมตามธรรมชาติที่ได้รับมอบหมายทำให้ทุกตัวต่างทำหน้าที่ของตนอย่างดีที่สุด เท่าที่ธรรมชาติได้มอบหมายให้ และไม่เคยมีข่าวผึ้งเกเร ผึ้งปฏิวัติ ผึ้งไม่ทำหน้าที่เลยแม้สักครั้งเดียว

สุภาษิตของนักขาย “ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน” นักขายอยู่ในประเภท มือใครยาวสาวได้สาวเอา คือใช้เวลาให้กับงานอย่างเต็มที่ โดยไม่คำนึงถึงความเหน็ดเหนื่อย ซึ่งถ้ามีเวลาให้กับงานมาก ผลของยอดขายก็มีมากขึ้นเป็นเงาตามตัว จึงจะเห็นได้ว่า นักขายก็มีส่วนคล้าย ๆ กับผึ้ง คือ ออกหางานแต่เช้าตรู่ และกลับบ้านเมื่อไม่รู้ว่าจะไปหาใครในวันนั้นแล้ว

ประการสุดท้าย อาจจะบอกว่า ผึ้งเป็นสัตว์มหัศจรรย์ของโลก ที่สามารถสร้างปฏิมากรรมที่สวยงามได้ดีอย่างไม่คาดคิด โดยปราศจากเครื่องไม้ เครื่องมือ ช่องรังผึ้งเป็นรูปหกเหลี่ยมตรงและละเอียดอ่อนเท่า ๆ กันโดยไม่ต้องใช้ไม้บรรทัด แสดงถึงความละเอียดรอบคอบของผึ้ง

การเป็นนักขาย ความละเอียดรอบคอบเป็นการสร้างเสน่ห์ให้ตัวนักขายสถานที่ทำงานที่สะอาด โต๊ะที่เป็นระเบียบเรียบร้อย ตกแต่งสวยงาม ตู้ชั้นเอกสารจัดน่าดูเป็นหมวดหมู่ ตู้โชว์รางวัลทั้งโล่เกียรติยศและถ้วยรางวัล เหล่านี้เป็นสิ่งเชิญชวนให้ผู้พบเห็นเลื่อมใสศรัทธาต่อนักขาย

“ถ้านักขายไม่ให้เกียรติยศในวิชาชีพของตนเอง แล้วใครจะให้” ผึ้งมีคุณสมบัติพิเศษอย่างหนึ่งคือ การปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้เป็นอย่างดี แม้ว่าในปัจจุบันผึ้งถูกนำมาเลี้ยงในรังวิทยาศาสตร์ แต่ผึ้งก็สามารถทำงานในระบบใหม่อย่างมีประสิทธิภาพเช่นเดิม กับที่เขาอยู่ตามป่าเขาลำเนาไพร

เราอาจจะเห็นว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์จริง ๆ ที่ผึ้งเป็นแบบฉบับของการจัดทำคิวซี หรือขบวนการ 5 ส. ได้อย่างดี อาจจะบอกว่า เหนือกว่ามนุษย์ในการจัดองค์กรและการจัดการ

ที่น่าสรรเสริญสดุดีก็คือ แม้ว่าผึ้งจะรู้ว่า หากเหล็กในหลุดจากตัวเมื่อใด นั่นหมายถึงชีวิตของมันต้องตาย แต่เวลามีภัยทุกตัวไม่เคยหนี มันพร้อมจะพลีชีพเพื่อป้องกันรังของมัน เหมือนจะบอกให้โลกรู้ว่า “ตัวตายอย่าให้ชาติตาย”

เคยได้ยินผู้เชี่ยวชาญเรื่องผึ้งบอกว่า ผึ้งมีความรับผิดชอบสูง ขนาดที่ว่าแม้หน้าแล้งหากหาละอองเกสรดอกไม้ไม่ได้ในวันใดผึ้งจะไม่ยอมหันหน้ากลับรังมันจะบินไปจนกว่าจะได้ละอองเกสรดอกไม้ติดอุ้งเท้าเพื่อกลับรัง หรือไม่มันก็จะบินไปจนหลงทางพลัดถิ่นและตายในที่สุด

การเป็นนักขายคงไม่ต้องถึงขนาดผึ้งหรอก ให้ได้ครึ่งหนึ่งของผึ้งในทุกเรื่องก็พอ เป็นต้นเรื่องของการออกหางาน ถ้าวันไหนไม่ได้งานก็กลับบ้านเถิด อย่ามุมานะจนพลัดถิ่น หลงทางกลับบ้านไม่ถูก เพราะถ้าทำอย่างนี้คงไม่มีใครสนับสนุนให้มาทำงานขายอีก คงจะหลงทางสูญหายไปหมด 

- Advertisement -

More articles

- Advertisement -

Latest article