ถ้าพาคนที่สร้างคิวอาร์โค้ด มาเห็นร้านเล็ก ๆ ที่เราใช้มือถือสแกนจ่าย เขาจะรู้สึกอย่างไร? เพื่อนครับ… วันนี้ลองย้อนเวลาไปญี่ปุ่น ปี 1994 จุดเริ่มต้นเรื่องนี้ อยู่ในอุตสาหกรรมรถยนต์ คนทำงานต้องอ่านข้อมูลชิ้นส่วนจำนวนมาก แต่บาร์โค้ดแบบเดิม มีข้อจำกัดเรื่องปริมาณข้อมูล
มาซาฮิโระ ฮาระ และเพื่อนร่วมทีม จึงพัฒนารหัสแบบใหม่ ให้เก็บข้อมูลได้มาก และอ่านได้รวดเร็ว สี่เหลี่ยมที่มุมคิวอาร์โค้ดไม่ได้ใส่ไว้ตกแต่ง แต่ช่วยให้เครื่องอ่านหาตำแหน่งและทิศทางของรหัส แล้วถ้าเราเปิดประตู พาเขาข้ามเวลาจากโรงงาน มายืนหน้าร้านกาแฟในวันนี้ล่ะครับ?
ลูกค้าหยิบมือถือ สแกนรหัสบนเคาน์เตอร์ ก่อนรับกาแฟ แผ่นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ เข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันแล้ว แน่นอนครับ คิวอาร์โค้ดไม่ได้ย้ายเงินเอง ยังต้องมีแอปและระบบชำระเงินทำงานร่วมกัน
จากรหัสบนชิ้นส่วนรถยนต์ มันยังถูกนำมาใช้เปิดเว็บไซต์ และแสดงตั๋วอิเล็กทรอนิกส์ได้ด้วย อีกจุดสำคัญคือ ผู้พัฒนาเปิดเผยข้อกำหนดของรหัส ให้คนอื่นนำไปใช้งานต่อได้อย่างกว้างขวาง ภาพที่เขามองร้านกาแฟอยู่ตอนนี้ เป็นฉากสมมติ แต่เส้นทางจากโรงงานสู่ชีวิตประจำวัน เป็นเรื่องจริง
บางทีจุดเริ่มต้นของนวัตกรรม อาจอยู่ในงานที่คนต้องทำซ้ำทุกวัน แล้วรอบตัวคุณ มีปัญหาแบบนั้นไหมครับ? ภาพสร้างด้วย AI ฉากข้ามเวลาและปฏิกิริยาตัวละครเป็นเรื่องสมมติ อิงประวัติการพัฒนา QR Code
อ้างอิง: DENSO WAVE — History of QR Code; DENSO — QRcode invented by DENSO
