นี่คือเรื่องราวของเด็กชาย… ที่เติบโตมาในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ ขนาด 2 ห้องในอินเดีย เขาและน้องชายต้องปูนอนบนพื้นห้องนั่งเล่นทุกคืน… ในบ้านที่ไม่มีทีวี ไม่มีตู้เย็น และต้องรอคิวติดตั้งโทรศัพท์บ้านนานถึง 5 ปีแต่นั่นไม่ได้จำกัดความฝันของเขา… เขาหลงใหลในตัวเลขและเทคโนโลยีจากการได้เห็นพ่อทำงานเป็นวิศวกรไฟฟ้า
เมื่อเขาสอบติดมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่อเมริกา… พ่อของเขาต้องถอนเงินเก็บที่เทียบเท่ากับ ‘เงินเดือนทั้งปี’ เพื่อเป็นค่าตั๋วเครื่องบินเที่ยวเดียวให้ลูกชาย
กระเป๋าเป้ที่เขาซื้อไปเรียนในวันนั้น… ยังมีราคาแพงกว่าเงินเดือนของพ่อเขาเสียอีกเขาเริ่มต้นทำงาน และได้ก้าวเข้ามาเป็นพนักงานของ Google…
ในยุคที่โปรแกรม Internet Explorer ของ Microsoft ผูกขาดการท่องโลกอินเทอร์เน็ต… เขาเสนอวิสัยทัศน์ที่กล้าหาญว่า ‘Google ควรสร้างเบราว์เซอร์ของตัวเอง’
ผู้บริหารระดับสูงหลายคนมองว่ามันเป็นโปรเจกต์ที่สิ้นเปลือง และไม่มีทางเอาชนะยักษ์ใหญ่ได้ แต่เขาเลือกที่จะก้มหน้าทำงานอย่างเงียบๆ… จนกระทั่งโปรแกรมที่ชื่อว่า ‘Google Chrome’ ถือกำเนิดขึ้น และกลายเป็นเบราว์เซอร์อันดับ 1 ที่คนทั้งโลกใช้งาน
ผลงานนั้นผลักดันให้เขาเติบโต… จนชายคนนี้ได้กลายมาเป็น ซุนดาร์ พิชัย (Sundar Pichai) – ซีอีโอของ Google และ Alphabet
…ผู้นำที่ขับเคลื่อนองค์กรเทคโนโลยีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ไม่ใช่ด้วยความเกรี้ยวกราด… แต่ด้วยความถ่อมตน และความเห็นอกเห็นใจ
เขาเชื่อเสมอว่า… หน้าที่ของผู้นำ ไม่ใช่การทำตัวให้เก่งที่สุดในห้อง… แต่คือการทำให้ทุกคนในห้อง ‘เก่งขึ้น’ และลบอุปสรรคให้พวกเขาทำงานได้สำเร็จ
ซุนดาร์ พิชัย พิสูจน์ให้เห็นว่า… ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ไม่จำเป็นต้องมาจากเสียงตะโกนที่ดังที่สุดเสมอไป… ความถ่อมตนและการทำงานหนักอย่างเงียบๆ ก็สามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้เช่นกัน
ถ้าชอบเรื่องนี้ แชร์เก็บไว้เตือนใจ หรือแท็กเพื่อนที่กำลังต้องการแรงฮึดได้เลยครับ
และแรงบันดาลใจดีๆ แบบนี้… สนับสนุนโดย PiLeatha
The future of sustainable leathers.
