อาการขี้ลืมชั่วคราวแบบนี้ไม่ได้แปลว่าสมองของเราเริ่มเสื่อมนะครับ แต่มันคือกลไกการทำงานตามธรรมชาติของสมองที่เรียกว่า “Doorway Effect” (ปรากฏการณ์ผ่านช่องประตู) ครับ
ทีมนักจิตวิทยาพบว่า สมองของคนเราเปรียบเสมือนคอมพิวเตอร์ที่แบ่งโฟลเดอร์ข้อมูลตามสถานที่ เมื่อเราเดินผ่านประตู สมองจะแปลความหมายว่าเรากำลังเข้าสู่ “บริบทใหม่” (New Context) มันจึงปิดโฟลเดอร์เรื่องราวในห้องเดิมเพื่อเตรียมพื้นที่หน่วยความจำสำหรับรองรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในห้องใหม่ ส่งผลให้ความคิดที่ค้างอยู่ในหัวโดนกดลบไปชั่วคราวครับ
แนวทางป้องกันอาการเดินพ้นประตูแล้วลืมง่ายๆ:
– ท่องซ้ำๆ ในใจ: ขณะเดินย้ายห้อง ให้พูดชื่อสิ่งของที่จะหยิบซ้ำไปซ้ำมาระหว่างเดินผ่านช่องประตู เพื่อตรึงความคิดนั้นไม่ให้สมองสั่งเคลียร์ทิ้ง
– ใช้ประสาทสัมผัสเชื่อมโยง: ลองทำท่าทางหรือกำมือแน่นๆ ระหว่างจำเรื่องนั้นๆ เพื่อสร้างจุดกระตุ้นให้สมองจำได้แม่นยำขึ้น
อย่างไรก็ตาม หากคุณพบว่าตัวเองเริ่มมีอาการขี้หลงขี้ลืมบ่อยครั้งผิดปกติ ลืมเรื่องสำคัญในชีวิตประจำวันอย่างรุนแรง หรือลืมเส้นทางที่คุ้นเคย แนะนำให้เข้าพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบประสาทหรือแพทย์ผู้สูงอายุเพื่อตรวจเช็คสุขภาพสมองและระดับความจำอย่างละเอียดนะครับ
ไหนใครเคยลืมเรื่องอะไรตอนเดินผ่านประตูกันบ้าง? ลองพิมพ์คอมเมนต์มาเล่าให้ฟังกันหน่อยนะครับ!
References:
Radvansky, G. A., et al. (2011), Walking through Doorways Causes Forgetting
University of Notre Dame Study on Memory Context Updates (2011)
