เพื่อนๆ เคยสงสัยไหมครับว่า ทำไมคนเก่งบางคนถึงย่ำอยู่กับที่ ในขณะที่บางคนไม่ได้เก่งเว่อร์วังแต่กลับได้โปรโมท? วันนี้ผมเอาแนวคิดจากบทความใน Harvard Business Review และงานวิจัยของ Gallup มาย่อยให้ฟังกันครับ!
1. ความถ่อมตัว ไม่ได้แปลว่าต้อง “เงียบ”
HBR ย้ำว่าต่อให้เราทำงานหนักแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีใครเห็น ผลงานนั้นก็สูญเปล่าครับ การหัดพรีเซนต์ความสำเร็จของตัวเอง ไม่ใช่การโอ้อวด แต่คือการทำให้ตัวเอง “มีตัวตน” ในห้องประชุมครับ
2. อย่ารอแค่ “การประเมินประจำปี”
การรอคุยเรื่องเป้าหมายชีวิตแค่ตอนปลายปีคือความผิดพลาด เพราะหัวหน้ามักจำผลงานเราไม่ได้ทั้งหมด เราควรเป็นฝ่ายนัดคุย (1-on-1) อย่างสม่ำเสมอ เพื่อสื่อสารว่าเรากำลังทำอะไรและอยากเติบโตไปทางไหน
3. โต “แนวนอน” ก็ก้าวหน้าได้
ไม่จำเป็นต้องรอขึ้นเป็นหัวหน้าเสมอไป การขอย้ายแผนกหรือรับบทบาทใหม่ (Lateral Movement) ช่วยเปิดประสบการณ์ใหม่ ทำให้เราเป็นเป็ดที่เก่งรอบด้าน และมีความสุขในการทำงานมากขึ้นครับ
4. คอนเนคชัน คือทางลัดสู่การมี “Sponsor”
โอกาสเด็ดๆ มักไม่ได้มาจากการประกาศรับสมัครงาน แต่มาจาก “Sponsor” หรือผู้มีอำนาจในองค์กรที่เคยเห็นฝีมือของเรา ดังนั้นเครือข่ายทั้งในและนอกองค์กรจึงสำคัญมากครับ
5. “หัวหน้า” คือตัวกำหนดชะตาชีวิต
งานวิจัยจาก Gallup ยืนยันว่า 70% ของความผูกพันต่อองค์กรของพนักงาน ขึ้นอยู่กับผู้จัดการล้วนๆ! ถ้าเจอหัวหน้าที่คอยซัพพอร์ต เราจะพุ่งทะยาน แต่ถ้าไม่ใช่ การย้ายไปหาที่ใหม่ก็อาจคุ้มค่ากว่าการทนอยู่ครับ
“อย่าเป็นแค่เฟืองที่รอวันสึกหรอ แต่จงเป็นเฟืองที่รู้ว่าตัวเองกำลังขับเคลื่อนอะไรอยู่” ลองเอาข้อมูลเหล่านี้ไปปรับกลยุทธ์การทำงานกันดูนะครับ!
แหล่งข้อมูลอ้างอิง:
Harvard Business Review: How to Become More Visible at Work
Gallup: Why Managers Need Leadership Development Too
